کامپوزیت دندان کرج

کامپوزیت دندان چیست؟

کامپوزیت دندان نوعی روش ترمیمی است که در ترمیم شبیه و همرنگ دندان های طبیعی بکار می رود. در دنیای امروز توجه افراد به زیبایی ظاهر، موجب گسترش روش های ترمیم بدشکلی و نامنظمی دندان ها شده است. کامپوزیت دندان نیز یکی از این روش های ترمیمی است که طرفداران زیادی داشته و برای اصلاح طرح لبخند افراد از آن استفاده می شود.

کامپوزیت دندان لایه نازکی از جنس عموما کامپوزیت ونیر است که همرنگ با دندان­های فرد ساخته شده و روی دندان نصب می شود؛ به طوری که قابل تشخیص با دیگر دندان های طبیعی نیست. در واقع کامپوزیت یک ماده خمیری شکل است که بصورت آماده وجود داشته و یک طیف رنگی دارد که هماهنگ با رنگ دندان های سالم فرد انتخاب می شود.

کاربرد کامپوزیت دندان چیست ؟

کاربرد کامپوزیت دندان اصلاح نامنظمی، بد فرمی، رنگ زرد، پریدگی و فاصله دندان است. یک دندانپزشک ماهر و مجرب می تواند با بهره گیری از بهترین مواد، عیوب دندان های فرد را با این روش به بهترین شکل ممکن برطرف کند. زمانی که پوسیدگی دندان توسط دندانپزشک برداشته می شود، از کامپوزیت دندان می توان برای پر کردن فضای خالی و ترمیم شکل ظاهری آن استفاده کرد.

در اینجا به چند نمونه از انواع کامپوزیت دندان اشاره خواهیم کرد:

انواع کامپوزیت دندان:

کامپوزیت درشت دانه یا ماکروفیل:

اولین نوع کامپوزیت دندان که وارد بازار شد، کامپوزیت ماکروفیل می‌باشد. این نوع کامپوزیت حاوی ذراتی از 10 میکرومتر تا 50 میکرومتر است که در مقایسه با مواد امروزی بسیار بزرگتر می‌باشد. بزرگی این ذرات تاثیر خوبی در دوام و مقاومت بالای کامپوزیت می‌گذارد اما از طرفی پولیش یا تمیز کردن سطح ترمیم را دشوار می‌کند.

کامپوزیت ریز دانه یا میکروفیل:

در سال 1970 میلادی، نسل جدیدی از کامپوزیت‌ دندان وارد بازار دندانپزشکی شدند که حاوی ذرات کوچکتر از 100 نانومتر هستند. این کامپوزیت‌ها بر خلاف ماکروفیل‌ها که ذرات درشتی بودند از دوام کمتری برخوردارند. خوبی این نوع کامپوزیت، سهولت در پولیش کردن و صاف بودن سطح ترمیمی آن است. همانطور که گفته شد میکروفیل‌ها ضعیف هستند و در برابر فشارهایی که به دندان‌ها (خصوصا دندان‌های عقب) وارد می‌شود، نمی‌توانند مقاومت کنند.

هیبرید، میکروهیبرید و نانوهیبرید:

این نوع کامپوزیت، در واقع بین کامپوزیت میکروفیل و کامپوزیت ماکروفیل قرار دارد. ذرات کامپوزیت هیبرید بین 10 تا 50 میکرومتر و همچنین ذراتی به اندازه 40 نانومتر است. کامپوزیت میکروهیبرید و نانوهیبرید هر دو در گروه کامپوزیت هیبرید قرار دارند و ذراتی به اندازه‌ی کمتر از 100 نانومتر تا بیشتر از 1 میکرومتر دارند. این مواد دارای فیلر بالایی هستند که باعث می‌شود مقاومت آنها در برابر ساییدگی افزایش یابد و در نتیجه استحکام بالایی داشته باشند. از معایب کامپوزیت هیبرید می‌توان به کاهش زیبایی آنها به مرور زمان به دلیل استهلاک، اشاره کرد. این نوع ماده به دلیل یکدست نبودن سطح ترمیم، باعث کاهش تاثیر پولیش و خاصیت بازتاب‌کنندگی می‌شود.

نانو کامپوزیت‌ها:

نسل جدید کامپوزیت‌ها‌، نانو کامپوزیت‌ها می‌باشند که حاوی ذراتی به اندازه 20 نانومتر هستند. ذرات نانوکامپوزیت به یکدیگر متصل شده و نانوکلاستر (نانوخوشه) را تشکیل می‌دهند که ویژگی منحصر به فرد نانو کامپوزیت‌ها همین نکته است. تجمع ذرات کوچکتر و تبدیل آنها به ذرات بزرگتر باعث می‌شود تا قدرت، مقاومت در برابر ساییدگی، قابلیت پولیش و استحکام این نوع از کامپوزیت افزایش یابد. می‌توان گفت این نوع کامپوزیت بهترین نوع کامپوزیت دندان است.

انواع کامپوزیت دندان بر اساس قوام

کامپوزیت های دندان بر اساس قوام در دو نوع سیال و قابل تراکم طبقه بندی می شوند:

کامپوزیت های سیال (Flowable Composite)

این کامپوزیت ها سیال بوده و دارای انطباقی عالی می باشند و می توانند کاربرد هایی فراوانی داشته باشند که عبارتند از:

• پیشگیری از پوسیدگی های دندان های خلفی
• ترمیم طوق دندان
• کارایی برای ترمیم حفرات دندانی با عمق کم

کامپوزیت های دارای تراکم (Packable Composite)

این کامپوزیت ها دارای قابلیت فشرده شدن می باشند و به دلیل داشتن استحکام بالا، می توانند برای دندان های خلفی بسیار مناسب باشند. یکی از این مدل کامپوزیت ها که در کشور ما رایج است، کامپوزیت p-60 از برند M3 می باشد.